Μία ιστορία για τα διαφορετικά πρόσωπα, πράγματα, σχήματα και χρώματα στη ζωή μας, που την κάνουν τόσο πολύτιμη και ενδιαφέρουσα»  (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Το Αόρατο χωριό είναι ένα διασκεδαστικό παραμύθι της συγγραφέως Εύης Τσιτιρίδου από τις εκδόσεις Σαΐτη, σε εικονογράφηση της Έφης Κοκκινάκη κι απευθύνεται σε παιδιά πέντε ετών και πάνω.

Το αστείο κείμενο πραγματικά κρατά το ενδιαφέρον των παιδιών διασκεδάζοντας τα, από την αρχή ως το τέλος του και ταυτόχρονα καταφέρνει να περάσει χιλιάδες μηνύματα για τη διαφορετικότητα. Από την άλλη τα γλυκά ξύλινα χρώματα της εικονογράφου μαγεύουν τα ματάκια τους και τα ταξιδεύουν σε ένα κόσμο ονείρου.

Το μαγικό μολύβι καταφέρνει να σχηματοποιήσει το αόρατο χωριό δίνοντάς του μορφή και χρώμα, αλλά και ξεσκεπάζει όσα μια κοινωνία κρύβει καλά στην θέαση του διαφορετικού.

Η διαφορετικότητα αφορά όλους τους ανθρώπους, όλους εμάς που βρισκόμαστε σε αυτό τον κόσμο. Γιατί όλοι είμαστε διαφορετικοί σε σχέση με άλλους ανθρώπους. Έχουμε διαφορετικά ενδιαφέροντα, διαφορετικές κλίσεις και ταλέντα, διαφορετικά βιώματα και διαφορετικό ψυχισμό. Ο σεβασμός στο ανθρώπινο πρόσωπο είναι ένα διαρκές μάθημα που πρέπει να διδάσκεται μέσα στην οικογένεια από νωρίς, αλλά και φυσικά μέσα στα σχολεία.

Οφείλουμε να μάθουμε στα παιδιά μας τις πανανθρώπινες αξίες που θα ωθήσουν και τα ίδια να δουν πως οι άλλοι δεν είναι εχθροί, αλλά άνθρωποι διαφορετικοί. Γιατί το ότι είμαστε διαφορετικοί είναι αυτό που κάνει τη ζωή μας να έχει νόημα.

«Μια ιδανική πρόταση για εκπαιδευτικούς, μουσειοπαιδαγωγούς και εμψυχωτές θεατρικού παιχνιδιού, που εκπονούν πολιτιστικά προγράμματα και δράσεις φιλαναγνωσίας και δημιουργικής γραφής», έγραφε στο δελτίο τύπου του βιβλίου από τις εκδόσεις και συμφωνώ απόλυτα.

Το εξαιρετικό αυτό εργαλείο θα μπορούσε μαγικά να χρησιμοποιηθεί ποικιλότροπα στο σχολείο, είτε για την γνωριμία των παιδιών με τα σχήματα, τα χρώματα και τις μίξεις τους, είτε για να ζωντανέψουν την ιστορία στο κουκλοθέατρο, να βασιστεί πάνω του μια όμορφη θεατρική παράσταση, να βαφτίσουν τους ήρωες με δικά τους ονόματα και να τους σχεδιάσουν ανάλογα, να καταφέρουν ακόμα και να πουν όσο πιο γρήγορα μπορούν τα ονόματα των ηρώων, όπως  Ξεχαρβαλωμένη Ξύστρα, Μπαλόνας Στρογγυλένιας, Ρομβίτσα Μιαμπουκίτσα, Μπιρμπιλω Μανεκένια, Γιάγκου Σπάγκου (αλήθεια που τα σκέφτηκε;) και φυσικά να δουλέψουν τη διαφορετικότητα.

Ελπίζω οι αυριανοί πολίτες, με τη βοήθειά μας, να είναι ικανοί να ζουν σε ένα ορατό χωριό, ευτυχισμένοι κι αγαπημένοι, όσο διαφορετικοί κι αν είναι, γιατί μην ξεχνάτε ο Μέγας Δημιουργός μας αγαπά όλους το ίδιο κι ας διαφέρουμε τόσο πολύ μεταξύ μας.

Γράφει η εκπαιδευτικός Γεωργία Παράσχου

The post Διαβάσαμε και σας προτείνουμε: “Το Αόρατο χωριό” από τις εκδόσεις Σαΐτη appeared first on Thessalikipress.gr | Η εβδομαδιαία εφημερίδα της Θεσσαλίας τώρα ONLINE.

Οι συγγραφείς του βιβλίου Φρανσουάζ Ραχμίλ και Σαρλότ Γκαστό, ύστερα από Το μεγάλο ταξίδι του Οδυσσέα και το Θεοί και θεές της μυθολογίας, που κουβαλούσαν την ίδια αρτιότητα κειμένου και εικόνων έρχεται να μας εκπλήξει με τον αγαπημένο ήρωα μικρών και μεγάλων.

Το κείμενο θυμίζει παραμύθι το οποίο ξεφυλλίζεται σαν μια ιστορία κι όχι ως 12 μεμονωμένες ιστορίες, καθώς τα συναισθήματα του ημίθεου, αλλάζουν, διαμορφώνονται κι εξελίσσονται από άθλο σε άθλο.

Οι ζωντανοί διάλογοι, τα συναισθήματα και το πλούσιο λεξιλόγιο των συγγραφέων ξεφεύγει από τα συνηθισμένα που έχουμε διαβάσει για τους άθλους κι εκείνο που μου τράβηξε την προσοχή είναι η βαρύτητα που έδωσαν οι δημιουργοί στην ανθρώπινη υπόσταση του ήρωα. Ο Ηρακλής δε διψούσε να βρεθεί σε δράση, μα προβληματίζονταν, φοβόνταν, παρακαλούσε να τον βοηθήσει η αδελφή του Αθηνά κι έδειχνε σεβασμό στους Θεούς μα και στους ανθρώπους. Οι συγγραφείς δίνουν και μία πινελιά οικογενειακής στήριξης, τονίζοντας τη σημαντικότητά της,  τόσο από τη μεριά της θεάς Αθηνάς, όσο και από τον ανιψιό του Ιόλαο που προσωπικά με συγκινεί.

Οι «13» ιστορίες του βιβλίου είναι μικρές κι ευκολοδιάβαστες και παρόλο που φεύγουν σα νερό αποτυπώνουν τη μικρή ιστορία πίσω από κάθε άθλο, ας πούμε ο Ηρακλής ανατρίχιασε, όταν έμαθε πως θα αντιμετωπίσει τις στυμφαλίδες όρνιθες μιας κι ο ίδιος ο Άρης τις είχε εκπαιδεύσει να μάχονται ή ότι η Λερναία Ύδρα ήταν κάτω από την προστασία της Ήρας και είχε καλλιεργήσει το μίσος της για τον Ηρακλή.

Η εικονογράφηση κερδίζει το μάτι, αλλά δεν το μπουκώνει αντίθετα πλαισιώνει το κείμενο και του δίνει χώρο να ανθίσει.

Αν λοιπόν τα παιδάκια σας είναι λάτρεις της μυθολογίας, τόσο το συγκεκριμένο βιβλίο των συγγραφέων , όσο και τα άλλα δύο που αναφέρθηκαν είναι ιδανικά, ακόμη και για να μάθουν ευχάριστα τα παιδιά της τρίτης Δημοτικού την ιστορία τους.

«Το λιοντάρι της Νεμέας είναι ακόμα ζωντανό το είδ’ ο Νίκος κι ο Αντρέας να βόσκει στο Βοτανικό», αλλά μην το πείτε πουθενά..

Γράφει η εκπαιδευτικός Γεωργία Παράσχου

The post Διαβάσαμε και σας προτείνουμε: “Οι 12 άθλοι του Ηρακλή” από τις εκδόσεις Κέδρος appeared first on Thessalikipress.gr | Η εβδομαδιαία εφημερίδα της Θεσσαλίας τώρα ONLINE.

Πόσο εύκολο είναι αλήθεια ένα μικρό παιδί να αποχωριστεί την οικογένειά του και το ζεστό σπιτικό του; Κι εδώ που τα λέμε πόσο εύκολο είναι και για τους ίδιους τους γονείς να αποχαιρετήσουν το μικράκι τους, που μπορεί ακόμη να φορά πάνα, σε ένα πρόσωπο, ένα σχολείο, ένα πλαίσιο που λίγο πριν δεν γνώριζαν;

Ο δεσμός μητέρας και παιδιού είναι συνδεδεμένος από την ώρα της σύλληψης μέχρι τη στιγμή που πρέπει να αποκολληθεί και να μπορέσει να κάνει τα πρώτα του βήματα στη νέα του ζωή. Τώρα κανείς από τους δύο δε θα βρίσκεται 24 ώρες την ημέρα με τον άλλο. Το μικρό παιδί, όμως  εκτός από τον ομφάλιο λώρο που αναγκάζεται να αποκόψει από την μητέρα του, καλείται να φύγει κι από τη ζεστασιά του σπιτιού στο άγνωστο, ένα άγνωστο που το φοβίζει και προσπαθεί με κάθε τρόπο να το αποφύγει, αυτό προσπάθησε να κάνει κι ο μικρός Λαλού.

Ο Λαλού θα πάει σχολείο  είναι ένα παραμύθι από τις εκδόσεις Διάπλαση, της συγγραφέως Σγουρής Γεωργιάδη και προσφέρει στο παιδί ένα ταξίδι αποκόλλησης του, από τη σίγουρη και ξέγνοιαστη εστία του σπιτιού.

Το μικρό ρακούν σκαρφίζεται χίλιους δύο λόγους αποφεύγοντας με σκανταλιές και πονηριές το σχολείο. Τι γίνεται όμως σαν μένει μόνο; Πως νιώθει όταν βλέπει τα άλλα ζωάκια να αποχαιρετούν τη μαμά και χαρούμενα να βρίσκουν τους συμμαθητές τους; Ο μικρός Λαλού με αφορμή ένα τραγούδι που ακούγονταν από τις φωνές των μικρών ζώων κι όλα τα όμορφα καινούργια πράγματα που έλεγαν, αποφάσισε να πάει σχολείο με τη βοήθεια ενός μικρού νέου του φίλου. Άραγε η κυρία του η Αλεπουδίτσα, οι συμμαθητές του και η γνώση θα είναι ικανά να κερδίσουν την ανήσυχη καρδιά του;

Η εικονογράφηση της Κωνσταντίνας Ζαφείρη θυμίζει ζωγραφιά με ξυλομπογιές και κερδίζει αμέσως το μικρό αναγνώστη. Στο ξεφύλλισμά του βλέπει κανείς τα γλυκά φθινοπωρινά χρώματα και αισθάνεται τη μυρωδιά ξυσμένων μολυβιών.

Στην ανάγνωση του ρακούν στο μικρό μου γιο, αντικατάστησα το όνομα του πρωταγωνιστή με το δικό του, ενώ των συμμαθητών του, με συνηθισμένα ονόματα που μπορεί να ακούσει στην δική του τάξη. Τα παραμύθια για τη προσαρμογή του παιδιού μας στο σχολείο, είναι ένα σημαντικό βήμα για την πιο ομαλή του αποκόλληση, από την καθημερινότητα που ως τώρα γνώριζε, και στην οποία ένιωθε σιγουριά.

Καλές Αναγνώσεις!!!

Γράφει η εκπαιδευτικός Γεωργία Παράσχου

The post Διαβάσαμε και σας προτείνουμε: “Ο Λαλού θα πάει σχολείο” από τις εκδόσεις Διάπλαση appeared first on Thessalikipress.gr | Η εβδομαδιαία εφημερίδα της Θεσσαλίας τώρα ONLINE.

Μια μικρή ελιά λοιπόν, πρόσφερε “απλόκλαδα” τα κλαδιά της για κούνια, τα φυλλώματα της για σκιά και ήξερε να ταξιδεύει με το θρόισμα των ασημένιων της φύλλων τους μικρούς πρωταγωνιστές  από τους κότινους των ολυμπιακών αγώνων ως την κιβωτό του Νώε, από τον κήπο της Γεσθημανής ως το καντήλι και τη βάπτιση, παρουσιάζοντας έτσι την αξία της στο χωροχρόνο και γνώση σημαντική, ενώ ο τσακωμός δύο ελιών πάνω στα μαλλιά της  κάνει γνωστές τις διαφορετικές ποικιλίες των καρπών της.

Από την άλλη ο παππούς μαθαίνει στα εγγονάκια του, τη διαδικασία του λιομαζώματος, «Τα χεράκια μου ψηλά ελιές μαζεύω απ ΄ τα κλαδιά. Τα χεράκια χαμηλά δίχτυα στρώνω και πανιά. Τρέχω και πηδώ και μαζεύω όσες βρω. Τα τσουβάλια να γεμίσω ούτε μία δε θ ΄ αφήσω»,  ενώ χαρίζει μια επίσκεψη στο κοντινό ελαιοτριβείο, όπου τα παιδιά βήμα βήμα παρακολουθούν τη διαδικασία από την ελιά στο λάδι και φυσικά γνωρίζουν για τη διατροφική αξία της ελιάς: «Φάτε νόστιμη ελιά να΄ χετε γερή καρδιά. Και λαδάκι στο φαί για σωστή διατροφή».

Η εικονογράφηση της Αγγελικής Δαλέχα εμπλουτίζει και πλαισιώνει εκπληκτικά το κείμενο της συγγραφέως και τολμώ να πω πως η Μελίτσα η μικρή ελιά κατέκτησε τη ματιά μου. Τα φυλλώματα της δύο απίθανες κοτσίδες δεξιά κι αριστερά, για τσιμπίδια φύλλα ανοιχτόχρωμα και ελιές λαμπερές, τα κλαδιά τα χεράκια της και ο κορμός το σώμα της, δίνει την αίσθηση στους μικρούς αναγνώστες πως η ελιά είναι μια τσαχπίνα πιτσιρίκα που θα μπορούσε να γίνει η καλύτερη φίλη τους.

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν προτεινόμενες δραστηριότητες για την ενασχόληση των παιδιών στο σπίτι ή ακόμα και μέσα στην τάξη που αξίζει να υλοποιήσετε, ενώ τα τραγουδάκια του κειμένου γίνονται απίστευτο υλικό αποστήθισης της γνώσης μέσω της διασκέδασης.

«Χαρωπά μες στο αγρόκτημα γυρνώ. Χαρωπά παίζω ποτίζω και γελώ. Μια και είμαι εγώ παιδί, και τη φύση αγαπώ, για τα δώρα που μου δίνει ευχαριστώ!».  Καλές αναγνώσεις…

Γράφει η εκπαιδευτικός Γεωργία Παράσχου

The post Διαβάσαμε και σας προτείνουμε: “Μελίτσα μια μικρή Ελίτσα” από τις εκδόσεις Θύρα appeared first on Thessalikipress.gr | Η εβδομαδιαία εφημερίδα της Θεσσαλίας τώρα ONLINE.